توضیحات
بالغ بر سه دهه گذشته کشورمان در اثر رویارویی با گونههای متفاوت و پرشمار شوکهای بیرونی و درونی، شرایط بسیار نامساعد و نگران کنندهای را تجربه کرده است. تا آنجا که به شوکهای برونی مربوط میشود، آنها بنا بر تعریف برونزا هستند و بنابراین ظرفیتهای داخلی برای کنترل عواقب و پیامدهای آنها در بهترین حالت میتواند در مسیر ایجاد آمادگیهای کافی برای حداقلسازی هزینههای شوکهای مزبور فعال شود، اما آنچه که بسیار تأسف بار و غیرقابل توجیه است، آلودگی نظام تصمیمگیری اقتصادی کشور به اعتیادشوکدرمانی و تحمیل شوکهای قیمتی گاه و بیگاه و بسیار مخرب و فاجعهساز می باشد.
کلید بحث درمورد شوکهای گونه دوم بحران یادگیری در سطح نظام تصمیمگیریهای اساسی کشور میباشد، به این معنا که با وجود تجربههای شکستخورده طی بالغ بر 35 ساله گذشته نظام تصمیمگیریهای اقتصادی همچنان در جستجوی سرابی به نام آثار خیالی دستاوردهای مثبت شوکدرمانی به سر میبرد و این آزمون و خطاهای بیفرجام و در عین مشروعیت سوزی از نظام تصمیمگیریهای اساسی کشور، مهمترین نیروی محرکه ناامن سازی حقوق مالکیت، بیسوادسازی فضای کلان اقتصاد ملی، گسترش و تعمیق نابرابریهای ناموجه و تشدید فساد مالی بوده و از این ناحیه تخریبهای عظیمی را متوجه سرمایههای انسانی و اجتماعی و فرهنگی این دیار نموده است. در این شماره ویژگی مشترک هر سه مقاله اصلی تمرکز بر بنیانهای اندیشهای و تجربههای عملی شوک درمانی در مقیاس های جهانی و ایرانی دارد. در مقاله اول جزئیات نشان داده شده است که چگونه شوکهای قیمتی در ایران سرمایهداری رفاقتی را به مثابه نماد سقوط بنیه ملی، تقویت مافیاها و ناراضی تراشی فزاینده در میان گروههای درآمدی مستضعف و طبقه متوسط درآمدی در نظر گرفته و به طور همزمان کاستیهای اندیشهای و تناقصهای درونی برنامه تعدیل ساختاری را نشان داده است. مقاله دوم نشان داده شده است که در هنگام شدتگیری تحریمها که برنامهریزی برای ارتقاء توان مقاومت اقتصاد ملی بهمثابه یک بدیهی اولیه عقلی مورد تأکید همگان قرار دارد از طریق آموزه آزادسازی واردات ایران را علاوه بر آسیبهای ذکر شده قبلی با بحران حادی در زمینه نابودسازی ظرفیتهای شغلی توسعه بخش قرار داده است.
سازو کارهای تحمیل پارادوکس وابستگی فزاینده اقتصاد ملی به واردات و کاهنده توان مقاومت اقتصاد ملی در شرایط تحریم به نحوی بدیع نشان داده است که این رویکرد چگونه همه مؤلفههای شاخص توسعه انسانی را در کشورمان دچار پدیده میانتهی شدن قرار داده و بهویژه با افزایش شدید هزینههای درمان و تحمیل تقضاهای القایی غیر توسعه ای و ضد توسعه ای در حیطه خدمات سلامت مسأله توسعه انسانی و مسأله سلامت شهروندان را آماج بحرانهای پرشمار کرده است.
مقاله چهارم به بزرگداشت یاد و خاطره استاد فقید علی رضاقلی اختصاص یافته است. این مقاله به مناسبت برگزاری مراسم دومین سالگرد این پژوهشگر ممتاز توسعه در ایران معاصر تقدیم روح بزرگ ایشان شده است و قسمت پایانی این شماره به معرفی کتاب « سابجکتیویسم رادیکال» به عنوان یک بدیل پساکینزی برای اقتصاد اتریشی اختصاص یافنه است. این کتاب یکی از جدیدترین آثار انتشار یافته توسط نشر نهادگرا به شمار میرود و امید است که دستاوردهای روش شناختی قابل اعتنای آن موجب ارتقاء کیفیت تحلیلهای نظری و سیاستگذاری اقتصادی در کشورمان باشد.
فصلنامه اقتصاد و جامعه با سپاس از پژوهشگران و متفکران ارجمندی که امکان عرضه یک شماره جدید با رعایت کیفیت و استانداردهای مورد نظر موسسه مطالعات دین و اقتصاد را فراهم ساختند اهل نظر را به ارائه نقدهای اعتلابخش و پیشنهادهای رشد دهنده خود دعوت میکند و هکچنان بر این امید استواریم که این کوششهای اندک منشأ خیرهای بزرگ برای آینده کشورمان باشد.
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.