ویدئوها

در دهه گذشته زمانی که اینترنت پرسرعت می‌خواست وارد ایران شود، مخالفت‌های جدی وجود داشت، به‌خصوص اینکه امکان تماس تصویری به وجود می‌آمد و ملاحظاتی مطرح می‌شد که نباید این توسعه داده شود. اما دولت این ملاحظات را جدی نگرفت،

رضاقلی بر این باور بود که برخلاف تصور رایج که شاهنامه را صرفا برای پاسداشت زبان فارسی می‌دانند، این اثر در واقع یک متن کلاسیک در حوزه علوم سیاسی و تاریخی است. در مقدمه شاهنامه فردوسی به پرسش‌هایی می‌پردازد از

مرحوم رضاقلی در گفت‌وگویی که با یکدیگر داشتیم، می‌گفتند که جایی خوانده بودند مبنی بر اینکه آموزش تاریخ در ایران چگونه توسط سفارتخانه‌های خارجی منع می‌شده و حتی تهدید می‌کردند که نباید اجازه داده شود در نظام آموزشی کشور تاریخ

اندیشه شهید بهشتی، ذخیره بی‌نظیر نجات دهنده ایران است. باید پرسید چرا درباره شهید بهشتی در رسانه‌های رسمی تقریبا حرفی زده نمی شود و منحصر به ایام سالگرد شده و در آن ایام هم بخشهایی که هیچ جنبه اندیشه‌ای و

از دیدگاه شهید بهشتی، منزلت عدالت به اندازه‌ای است که اگر مشخص شود سیاستی به افزایش نابرابری‌های ناموجه منجر می‌شود، حتی در صورت نبود تصریح در منابع دینی، آن سیاست را باید حرام تلقی کرد. این نکته، اهمیت بسزایی در

کارگزارانی که با ارائه دستاوردهای کاذب اعتماد عمومی را جلب می‌کنند، اما در نهایت تعهدی به تحقق وعده‌ها ندارند، در عمل موجب اختلال در مسیر توسعه می‌شوند. این نوع کارگزاران، با ایجاد تصور امنیت یا پیشرفت، اما بدون تحویل واقعی

دکتر مومنی نه صرفا به نهادگرایان جدید، بلکه بیشتر به مکتب نهادگرایی قدیم نزدیک است؛ مکتبی که وجوه اشتراک قابل توجهی با مکتب تاریخی دارد. بر اساس این تحلیل، به‌ویژه در آثار فردریش لیست، تمرکز دیدگاه‌های ایشان بر قدرت، تضاد

ایده توسعه و تحول اندیشه‌ها برای تحقق اهداف جامعه ضروری است، اما متاسفانه هنوز قدر آن در کشور دانسته نشده و به آن توجه کافی نمی‌شود. در عین حال، افرادی مانند دکتر فرشاد مومنی از زمانی که وارد دانشکده اقتصاد

در سال‌هایی که در نخست‌وزیری حضور داشتم، به عینه می‌دیدم که غیرت، شرف و فداکاری وجود دارد، اما اینکه کارهای اقتصاد و توسعه ملی در دوره جنگ تا آن اندازه شرافتمندانه و افتخارآمیز پیش می‌رفت، قائم به شخص بود.اگر یک

نظم آمریکایی حاکم بر جهان از ابعاد مختلفی در حال تضعیف است. در حالی که نظام دلار پس از خروج از استاندارد طلا و سپس تبدیل به دلار نفتی، با این ادعا توجیه می‌شد که امنیت و نظم جهانی را